tag:blogger.com,1999:blog-28354492Sat, 21 Feb 2009 14:11:35 +0000http://cagdasturksiiri.blogspot.com/noreply@blogger.com (edebiyat)Blogger20125tag:blogger.com,1999:blog-28354492.post-115290288667743631Fri, 14 Jul 2006 18:46:00 +00002006-07-14T11:48:06.846-07:00<strong>Bir Kilit Bir Anahtar<br /><br /> </strong><br />şahitsiz vakitlerde<br /><br />inşirahıyla geldi de kalbin<br /><br />bir anahtar koydu önüme<br /><br />bakir sorunların senin <br /><br /> <br /><br />farkedince içine girdiğini<br /><br />belasını bulmamış bir hercümercin<br /><br />“bu nasıl meclis” dediydin hani<br /><br />“umurlarında değil sözün mahremliği<br /><br />yürekten gelmeyen sorular;<br /><br /> paslı kilit<br /><br />bir ses diyor ki: ya hu <br /><br /> çek git”<br /><br /> <br /><br />şöyle bir baktıydın yakası yırtılmış ağızlara<br /><br />kederle döndüydün oradan oraya<br /><br />mahrem söze bir yer bulmaya<br /><br /> <br /><br />açık ettiklerin senin bir soru bugün<br /><br />perdeler ardında gördüğün<br /><br />bekâreti eksilmez cevabı verilmekle<br /><br />yarışı sürdürse de farfara ağızlar<br /><br />onlar kilit dese bende anahtar<br /><br />yok edemez onu bu dizginsiz hengâme<br /><br /> <br /><br />“zaten cevabıyla birlikte mayası tutar<br /><br />değdiği her yüreği sarsarak doğar<br /><br />bir soru” dediydin “içten ve hakikiyse”<br /><br /> <br /><br />tat veren hışırtısıyla geldi<br /><br />otlara sürünerek geçen bir derenin<br /><br />bazen kilit oldu bazen anahtar<br /><br />bakir soruların senin<br /><br /> <br /><br />(Şahitsiz Vakitler’den)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28354492-115290288667743631?l=cagdasturksiiri.blogspot.com' alt='' /></div>http://cagdasturksiiri.blogspot.com/2006/07/bir-kilit-bir-anahtar-ebubekir-erolu.htmlnoreply@blogger.com (edebiyat)1tag:blogger.com,1999:blog-28354492.post-115290258792093189Fri, 14 Jul 2006 18:41:00 +00002006-07-14T11:43:08.200-07:00<strong>Pergelin Mükemmel Dönüşü</strong><br /> <br /><br />Pergel dönüyor makas açık<br /><br />Bir adam şapkasını uzatıyor hah sakın almayın<br /><br />Titresin dursun kurumuş katılmış elleri<br /><br />Pergelin döndüğü her kavsi makas kesecek<br /><br />Uzatsın tırnaklarını uzatsın boynunu<br /><br />Pergelin döndüğü her kavsi makas kesecek<br /><br /> <br /><br />Bir kadın başını koyuyor yastığa dikkat<br /><br />Pergelin dik ayağını burnuna koyup döndürün<br /><br />Elinizden böylesi gelir muhakkak<br /><br />Siz hey büyük üstadları hendesenin ve cebrin<br /><br />Döndükçe pergel makasla yüzünü kesin<br /><br />Kadının alnını kulaklarını çenesini saçlarını<br /><br />Kırpıntıları atıp yüzü alın<br /><br />Yarı çapı bir yüzün sizin en büyük bir başarınızdır<br /><br /> <br /><br />Bir çocuk ayağını alıştırıyor seksek oynayarak<br /><br />Pergel geldi mi makas nerede hemen açın<br /><br />Çocuğun topuğunu parmaklarını keseceksiniz<br /><br />Yere artık mükemmel basacak çocuk<br /><br />Pergelin döndüğü kavsi kim küçümseyebilir<br /><br /> <br /><br />Bir kız yanağını uzatıyor bir gence<br /><br />Zamanı geldi artık elmacık kemikleri kesilecek<br /><br />Pergeli döndürürken o üç parmağınız kat'a titremesin<br /><br />Boyuna döndürün döndürdükçe makas peşinizden gelecek<br /><br />Burnu gidecek kızın gamzesi kalacak sadece<br /><br />İş bunda değil dönüşü pergelin mükemmel olmalı<br /><br /> <br /><br />Bir adam yürüyor başının üstünde pergelden habersiz<br /><br />Dönüyor oysa pergel makas gıcırtıları arasında<br /><br />Omuzları kalmıyor adamın kolları düşüyor<br /><br />İki yarım adım atabiliyor baldırdan<br /><br />Kesilmeden önce o upuzun bacakları<br /><br />Adam tostoparlak bir kirpi gibi yerde şimdi<br /><br /> <br /><br />Yeryüzünü ayı ve denizleri<br /><br />Dönüyor pergel<br /><br />Pergel nasıl da dönüyor<br /><br />Makas açık<br /><br />Etrafa durmadan kırpıntılar saçıyor<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28354492-115290258792093189?l=cagdasturksiiri.blogspot.com' alt='' /></div>http://cagdasturksiiri.blogspot.com/2006/07/pergelin-mkemmel-dnhakan-arslanbenzer.htmlnoreply@blogger.com (edebiyat)0tag:blogger.com,1999:blog-28354492.post-115271241078820374Wed, 12 Jul 2006 13:51:00 +00002006-07-12T06:53:31.020-07:00<strong><em>ankara iç savaşında üç hainin portresi</em></strong><br /><br />(tanrım!<br /> perdeleri çektim<br />yeni emirlerinizi beklerim)<br /><br /><br /><br />zincirleri yeni boşanmış ergen bir kızı beller gibi<br />tecrübe edelim<br />şu üç kişiyi<br /><br /><br />boynuna savaşlardan sonra ağır madalyonlar geçirilen bir çocuğun<br />kendini ateşli silahlara veren bir ihtiyarın<br />savaşa çizdiği haritalarla giren bir delikanlının<br />sözleriyle konuşalım ortalığa<br /><br />HER BİRİ <br />KENDİ YÜZÜNÜN YÖNÜNDE GİTTİ<br /><br /><br />I a<br /><br />henüz robinson olmayı düşleyecek yaştadır<br />ufukta gemilerin belirmediği ıssız adalı rüyalar görür<br />boya kalemleriyle renkli savaş defterleri tutmuş<br />kıyımları temize çeken sevimli bir gergedan olmuştur<br /><br />I b<br /><br />şehirleri kaldıracak kadar bir herkül olabilirdi<br />çocuk kıran sıcak ve trahomlu bir rüzgara <br />ESMESE DE OLURDU diyerek<br />diğerleri gibi düşünmüş<br />memur olmuştur<br /><br />I c<br /><br />bunalarak yaşamıştır bu kederli savaşı<br />kendine mi hain olmuştur tanrılarını yakarak<br />üstelik dini bütün bir adam gibi davranıp<br />bombalanacak şehirler gibi içini de karartmıştır<br /><br />TUTARLI BİR AYAKLANMA İÇİN <br />YOLA ÇIKILAMAYACAK BİRİ <br /><br />II a<br /><br />yaş haddinden emekli bir kaptandır<br />uykularında<br />kundaklanmış gemilerini ve annesini sayıklar<br /><br />II b <br /><br />HAYAT BİNİLEN VE UÇURULAN BİR GEMİDİR<br /> <br /> dediği gençliğinde<br />kafasını karıştıran adamları denize atıp<br />seyir defterine <br /><br />DENİZ İHTİYAR VE GÜZEL BİR KADINDIR<br /> <br /> diye yazmıştır<br /><br /><br />II c<br /><br />sonra barut bağlamıştır damarları<br />otellerde ihtiyar bir kaptan kılığında gecelemiş<br />mayınlı sokakta <br />yelkenler fora sürgünü gezinirken<br />infilak etmiştir<br /><br />İNSAN BALDIRANI KENDİ İÇMELİ<br /><br />III<br /><br />son olarak <br />şizofreniyi döşüne oturtamayan biri<br /><br />kendini <br /><br />ŞEHRE BİNİP ÇÖLLERİ DOLAŞAN BİR HORTUM<br /> <br /> diye tanımlamış<br />aklı sağlamlara <br />mutlu sonla biten söylevler vermiştir<br /><br /><br />/dostlarım<br /> kölelerim<br />suratlarınızı lâmbaların ışığında belleyelim ve şehre girelim<br />haritalara keyifle kurulan o kutsal imparatorluğa girelim<br />ulu kişilerin ellerine bayraklar tutuşturup<br />bizi uçurumlara azmettiren şehre girelim<br />o gürültü duruşmaya <br />o görkemli çürümeye girelim<br />(bir gün yenileceğiz nasılsa ve kuruyarak öleceğiz<br />kim koruyacak bizi)<br />içimizi alt üst eden gemiye<br /> gönüllü girelim/<br /><br />IV<br /><br />BU DÜNYAYA ADAM ÖLDÜRMEYE Mİ GELDİK<br />BU UÇSUZ BUCAKSIZ ÇEKMECEDE SAKLANMAYA MI<br />YÜREĞİNİ AÇTIĞIMIZ GERGEDANLARI<br />DERİN DONDURUCULARDA KORUMAYA MI<br /><br /><br />KAKNÜS YAY.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28354492-115271241078820374?l=cagdasturksiiri.blogspot.com' alt='' /></div>http://cagdasturksiiri.blogspot.com/2006/07/ankara-i-savainda-hainin-portresi.htmlnoreply@blogger.com (edebiyat)0tag:blogger.com,1999:blog-28354492.post-114997485820635810Sat, 10 Jun 2006 21:26:00 +00002006-06-10T14:27:38.456-07:00<strong><span style="color:#999999;">bir ikindi oturması yarıda kalıyor gibi:<br />çünkü birazdan yemek taşacak, birazdan okuldan dönecek çocuklar<br />birden sis bastıracak ve diyeceksiniz: her şey buraya kadar, kapatıyoruz abiler<br /><br />ford minibüste orhan dinleyerek gittiğim o ıssızlıkta düşündüm bunları<br />ve düşündüm: düşünebiliyorum, demek ki ölmeme daha var<br /><br />herkes ölüme bir kez yaklaşmalı henüz hayattayken, en azından bir kez<br />ölüme: o eşsiz güzellikteki yalın şarkıya<br />bir belgesel çekiyor gibi değil hayır<br />kitaplardan okuyor, komşularından, analarından öğreniyor gibi değil<br />ucuna kadar kendi adımlarını kullanarak ve kurulayarak üstüne bulaşan yaşam lekelerini<br /><br />yaşam lekeleri dediysem, hani süslü bir laf bulmak istediğim için sanmayın<br />ne o malum çevreleri severim ne o süslü lafları, eminim cahit koytak da sevmez<br />ve oksijenli su, tendürdiyot, kara merhem türünden şeylerle temizlenemediğinden<br /><br />belki bolca dua, belki bolca yakarış, kimileyin bunlar da yetmez<br />yetmez çünkü arada pek çok şey vardır artık, pek çok modern nesne<br />sayıp dökmekle bitmeyecek kadar çok: televizyon dergileri, koltuk parlatıcıları<br />corn flakes, enis batur, ya da ne bileyim, daha pek çoğu<br /><br />“hayat bu” diyordu şampiyonların kahvaltısını yazan adam, neydi adı, tebrikler bildiniz<br />durmadan birilerinin ölüm haberini veriyor ve “hayat bu” diyordu, inanın bana<br />işte umutsuzca anlatmaya çalışıyorum size bunu, bir an yaşamla tüm bağınız<br />başlamadıklarınız, yapamadıklarınız, bitiremedikleriniz,<br />yarım kalan kavgalarınız, okunuşuna bir türlü akıl erdiremediğiniz fransızca kelimeler,<br /><br />almadığınız tüm kürt börekleri bile geride kalacak: hayatta<br />şimdi ben size “ben aslında bir kere öldüm, çok güzeldi” desem bunu denemezsiniz değil mi?</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28354492-114997485820635810?l=cagdasturksiiri.blogspot.com' alt='' /></div>http://cagdasturksiiri.blogspot.com/2006/06/korse-ismail-klarslan.htmlnoreply@blogger.com (edebiyat)2tag:blogger.com,1999:blog-28354492.post-114997472844694533Sat, 10 Jun 2006 21:24:00 +00002006-06-10T14:25:28.580-07:00<span style="color:#999999;"><strong>ya aşkın rüyalı ve porselen bir ağzı yoksa abicim<br />ya herkes mağazalara saklanıp kaçıyorsa sınavlardan<br />yahut toplantı masalarında – bilirsiniz uzun ve gereksiz büyüktürler-<br />projelerden, arabalardan, gelecekten söz açıyorlarsa<br /><br />burada bir şair ölüyor, bir yağmur başlıyor burada<br />modern dünya, modern dünya bana bir masal anlatsana<br /><br />yağmur ve ben, başka bir şey istemez, istemem kralları ve vaizleri,<br />aklımın buharını, beynimin dehlizini, italyan akrabaları<br />haşhaş istemem, magazin programları, olmadık sataşmalar istemem<br />ben şairim, istemem istesem kendi kabuğuma çekilip, yani içime gidip<br />yani bir resim çizip köşemde beklemek isterim<br />vakti geldiğinde pençelerimi, o güzelim türkçe pençelerimi, geçirmek için<br />geçirmek için güzelim bir yolcuyu pek bilinmeyen bir tren istesyonuna<br /><br />söylüyorum işte ben bu herifi sevmiyorum<br />bir yalnızlık buldum, orta yerdeydi, onu sevdim ama</strong> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28354492-114997472844694533?l=cagdasturksiiri.blogspot.com' alt='' /></div>http://cagdasturksiiri.blogspot.com/2006/06/btnleme-ismail-klarslan.htmlnoreply@blogger.com (edebiyat)0tag:blogger.com,1999:blog-28354492.post-114997450204421759Sat, 10 Jun 2006 21:21:00 +00002006-06-10T14:23:15.240-07:00<strong><span style="color:#999999;">Kayalıklarda dinlenen bir şarkıydık<br />yoksul adamlar bilirdi yüzümüzü<br />gittin niyetsiz bir şafakla söyleştin<br />ıslak pervazlarda gülüşün kaldı<br />yağmurdan önce saçların<br />ateşte kızarmış güllerin vardı<br /><br />Sen susadıkça bir ceylan ölürdü apansız<br />dilek ağaçları sökülürdü yamaçlardan<br />kıyısında dinlendiğimiz zerdali<br />saraçlar çarşısında yakalanırdı<br />ruhunun ritmini sunarken kayışlara<br />ben boğulurdum sen susadıkça<br /><br />Gözlerin ertelenmiş bir bahardı<br />rıhtımsız gemilerin süslendiği<br />sarı divanlarda yasaklar<br />açılmamış nevresimler ve muskaların vardı<br />durmadan yağmalanan bir şeydi akşamlar<br /><br />Kayalıklarda dinlenen bir şarkıydık<br />yoksul adamlar bilirdi yüzümüzü<br />usulca dağlara çektiler bizi<br />bilmediler / bilmesinler<br />hangi gülün kokusundan zehirlendiğimizi<br /><br />Kime yenilmeliyim söylemiyor toprak<br />papatyaların kehanetinden yorgunum<br />yorgunum yüzüme defnedilen mahşerden<br />niyedir bilmiyorum ama<br />geceyarısı şeytan deresine vuran<br />ayışığına teslim ediyorum seni<br />ilk defa kendimi yenmekten dönüyorum<br />kendime gelirken senden gidiyorum<br />yüzün silinmiyor akşamlarımdan<br />ellerimde ayrılıkların esmerliği varken<br />sen de git selika git<br />kendini de götür giderken</span> </strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28354492-114997450204421759?l=cagdasturksiiri.blogspot.com' alt='' /></div>http://cagdasturksiiri.blogspot.com/2006/06/selika-eref-bilsel.htmlnoreply@blogger.com (edebiyat)0tag:blogger.com,1999:blog-28354492.post-114997429352146133Sat, 10 Jun 2006 21:17:00 +00002006-06-10T14:18:13.580-07:00<strong><span style="color:#999999;">bir şey var yüzünde, gök birden açıyor<br />yeni bir yağmur yağıyor sokaklarda ağaçlar<br />diyorum bir şey var, yaz kokan bir gül<br />gitgide çoğalıyor yüzündeki güneşte<br /><br />başka bir şey daha var, bilinmeyen<br />insanlar bir serapta yürüyor sanki<br />geceden kopup gelen bir ırmak<br />akıyor düşlerin en güzel rengiyle<br /><br />eski çağlardan kalma bir şey<br />arada bir anımsanan, unuttuğumuz<br />-adına aşk denen şey belki bu<br />bir ürperiş, sıcak kan akışı gülüşünde</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28354492-114997429352146133?l=cagdasturksiiri.blogspot.com' alt='' /></div>http://cagdasturksiiri.blogspot.com/2006/06/ak-metin-cengiz.htmlnoreply@blogger.com (edebiyat)0tag:blogger.com,1999:blog-28354492.post-114997420848508407Sat, 10 Jun 2006 21:16:00 +00002006-06-10T14:16:48.573-07:00<strong><span style="color:#999999;">vakittir, açsın gözkapağın –gece<br />aydınlığı boyansın sonsuz, senin için<br />bezensin yeryüzü tanrı aşkıyla<br />açılsın geleceğin tüm kapıları –soylu<br />yağmur ayaklı ışıklı yürüyüşün<br />sürsün sema altında ah vakittir<br />aşk bu... şarkıların kıskandığı<br /><br />duysun herkes bu şarkıyı, kan gülü<br />rüzgâr taşısın ezgisini tüm koyaklara<br />davullar aynı çağrıyı yaysın –nasıl<br />çiçek kokuları içinde –böyle çiçek...<br />tüyden hafiftir çıplaklık, dans etsin millet<br />nur yağsın yoksul ruhuna, ta sonsuza<br />aşk bu... gazellerin kıskandığı<br /><br />duygular ölümlüdür denir ya inanma<br />insan yaşarsa eğer koca bir yürekle<br />gün doğdukça açar duygular da –ah maral<br />varoluş yasası bu, titreyişi ruhun<br />işte bunu diyorum başlıyor kıyamet<br />gitgide mavi gitgide coşkuyla<br />aşk bu... kutsal yasası insanın</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28354492-114997420848508407?l=cagdasturksiiri.blogspot.com' alt='' /></div>http://cagdasturksiiri.blogspot.com/2006/06/ak-bu-metin-cengiz.htmlnoreply@blogger.com (edebiyat)0tag:blogger.com,1999:blog-28354492.post-114997333400676356Sat, 10 Jun 2006 21:01:00 +00002006-06-10T14:02:14.083-07:00<strong><span style="color:#999999;">(I)<br /><br />az şey değil bir kızı bir babadan çekip almak<br />bir konup bir havalanmış diye tam tepesinden gökyüzü<br />şarkıya tam başlamışken, uzaktan, ama çok uzaktan<br />kanat çırpar gibi geçerken bir ölünün düşürdüğü çığlık<br />sakin bir liman arıyor herkes, yeter ki terlemesin diye<br />bir el bir avuçta, geriye doğru yazılmış mektupları anarak<br />yani ölsek te yaşıyoruz, bir bu üstesinden gelemediğimiz<br />bir de karıştırmadan geçmek köprüleri birbirine<br />az şey değil üst üste aynı uykuyu uyumak<br />üstelik daha dün gibi geliyor bana dalından bir meyve düşeli<br />hepte elma kurtuluyor şehvetin kısık ateşinde üşenmeden<br />günde kaç rekat pazara dönüp en olgun yerini<br />hayat bu ya, hangi aynada dursak bizden biri iniyor<br />alçalıp yükselen bir ovaya doğru sürüp giydiklerini<br /><br />(II)<br /><br />bizden biri inliyor tam topuğundan kendini zamana kaptırmış<br />soluk soluğa atlara<br />dinmiyor bir acıya doğru kurulmuş cümlelerin sızısı<br />dinmiyor kanla karışık yağmur<br />aslında başka çaresi yok, yaşanacak günlerin önüne atmalıyız kendimizi<br />kuşluk vakitlerine<br />o su öylece aksın nasıl duruyorsa sezdirmeden<br />bir bardak bir masanın üzerinde dudaksız<br />hep öyle kalsın gök, aynı yerinde, biz burada daha bir rahatız<br />ona hiç sürünmeden sabah akşam<br />giderken bir sürü kuş kalıyor ya üzerinde<br />gökyüzü ondan güzel ben buradan bakınca<br />ben buradan bakınca perdeleri kapanmış<br />küçücük bir köy kalıyor, mezarlara sığınmış<br />dokununca bir sürü gözüm oluyor, ondan ağlıyorum işte ben<br />üstüme bir şey almadan<br />yorgun ikindi gölgelerini unutuyorum dünyanın<br />sonra kalkmamış çeltik tarlalarını<br />biliyorum akşama yine gece var<br />onu yere zembille indirecek evin en yaşlı ninesi<br />her şey ortalıkta kalacak, arzular, o gezip görülmedik yerler<br />bir sürü pazartesi…<br /><br />(III)<br /><br />bembeyaz çamaşır yağıyor, elini çabuk tut<br />topla dal uçlarından yağmuru<br />n’olurdu mümkün olsa bir kadından öteye geçebilmek<br />aşıp çitlerini dünyanın<br />cama çarpınca sendeler, dile gelir ıslanırdı<br />öptükçe tükenen yüzü yağmurun<br />o kadın oradan çıksa, alıp saçlarını elleriyle öyle<br />örtmese yağmuru rahatça yağsa<br />kimbilir ne güzel görülürdü gök eski yerinde olsa<br />tek odalı evlerin balkonlarından<br />yukarı salıversek toplayıp bir sürü parçasını çatılardan<br />aklımızda son kalan yanını<br />ey gök, çıtını çıkar! dağılsın yüzündeki kalabalık<br />bir yıldızın batıyor dünya açıklarında!<br /><br />Hüseyin Akın</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28354492-114997333400676356?l=cagdasturksiiri.blogspot.com' alt='' /></div>http://cagdasturksiiri.blogspot.com/2006/06/buradan-baknca-gkyz-hseyin-akn.htmlnoreply@blogger.com (edebiyat)0tag:blogger.com,1999:blog-28354492.post-114997320762469664Sat, 10 Jun 2006 20:54:00 +00002006-06-10T14:00:07.720-07:00<strong><span style="color:#999999;">Selim Temo</span></strong><br /><strong><span style="color:#999999;"></span></strong><br /><span style="color:#999999;"><strong>mızgın ve frok için<br /><br />ah! Tamara<br />(bitmemiş bir şiirin ipuçları)<br />yaşam ve ölüm<br />iki hasım şimdi<br />iki şüpheli şahıs<br />her an birisindir<br />her an ikisi<br /><br /><br />ı<br /><br />Samanyolu uzanmış sereserpe<br />hasat bitmiş<br />erzak, kuruyarı istif<br />geriye bir şairin hüznü kalmış biçilmedik<br />boy vermiş, başak uçları göbekte!<br />incecik bileklerime batıyor ah, Tamara!<br />büyüdükçe mi yitiriyoruz saflığımızı?<br /><br />Samanyolu çırılçıplak, gece yıldızlı<br />dut yaprakları hışırdıyor, orda mısın?<br /><br />ıı<br /><br />meyva dalları ağır, yorgun<br />ersabah doğuracaklar yarın<br />şimdi geceye karışıyorlar simsiyah yapraklarıyla<br />kapımın yüzyıllık mavisi<br />bir sağımlık çiyi çiçeklerimin<br />-en çok şafakta tazedirler<br />hep tükenmez bir umudun habersiz sebepleridir<br /><br />ağzımda dağılan Toran üzümü<br />sapsarı tınazlarla sağılmayı bekleyen harman<br />saçları tutuşan dağlar<br />havaya akan kuru buhar!<br />hep bu umudun dirilişidir Tamara!<br />bundan tenim bu kadar esmer<br />ve savrulup gidişim<br />adı geri verilen diyarlara..<br /><br /><br />ııı<br /><br /><br />tandırdan ahker eksilmez olmuş<br />yapışmış hamuru yakıyor, bu koku ordan<br />Batman Çayı, Malabadê’nin ayaklarını öpüyor<br />ve tutsaklığının farkında<br />bunca yıllık kalıbında böyle aktığı görülmemiştir<br />bezgin, biteviye..<br />ve sesler eksiliyor geceden<br />hasretlik bir Fa vurulmuş en son<br />dört Mi yaralı Requiem’den<br />Re teslim olmuş, pişmanmış<br />diğerleri karanlıktan..<br /><br />ama alev aydınlatır dumanı da<br />saçılmış bir beyinden içeri<br />kara burunlu kara postal<br />işte her şey bu kadar açık, Tamara..<br /><br /><br />ıv<br /><br />adım, soyadım da söyleniyormuş gibi uzundu<br />çok dövdüler beni, çok ağaçtan düştüm<br />kafamda on dört kırık izi var, sıyrıkları saymadım<br />katlayıp katlayıp boyuma uydururdu annem<br />yine de çıplak ayaklarımı gizleyemezdi pantalon<br />derken kırmızı bir kundura aldılar bir yaz Çermik’ten dönerken<br />eskimesin diye hiç giymedim<br />sonra ayağıma dar geldi..<br /><br />yüzlerce bilye bulurdum düşlerimde<br />uyanınca hiçbiri olmazdı<br />hep ütüldüğüm günlerde görürdüm<br />karışım büyüdü, düşler seyreldi..<br /><br />bir sabah ayrı bir dünya, intizam!<br />öğretmenin yazısı kadar yabancı..<br />paydosta kendi harfleriyle ağlayan annem<br />hangisi bendim.. ben hangisiyim..<br />biraz Kafka okumak gibi bir şey galiba<br />kapkara olmak belki<br />belki ismin ne? hâli<br /><br /><br />v<br /><br />- a ha! bu atlı Mıhlıso’dur<br />ilerde itirafçı olacak!<br />Nuro bir kolcu daha vurur<br />bu kırkıncı!<br />sıtma çaputuna birebir ellerinin şifası..<br /><br />Edip vurulmuş.<br />Edip vurulmuş..<br />Edip vurulmuş... hawaaar!<br /><br />jandarma.<br />sıkıyönetim..<br />harekât...<br /><br />ictima.<br />işkence..<br />terörist...<br /><br />sıtma.<br />verem..<br />kolera...<br /><br />ölüm.<br />yas..<br />taziye...<br /><br /><br />vı<br /><br />dört parçalı göğsümü<br />paletler çiğner her gün<br />yürür giderler kirpiklerim boyunca<br />önüme atılan kardeş başları<br />taşırır yoksul gözlerimi de<br />inadına ağlamam işte<br />acım, yaşadığımca ağlasam bitecek değil!<br /><br />birilerinin kahır doluyor içi Tamara!<br />birileri yakıyor kendini yunmak için acılardan<br />yeter<br />yeteeer<br />y e e e t e e e e e e e e e r r r...<br /><br /><br />vıı<br /><br />kaç çiçek kurusu<br />kaç kelebek ölüsü<br />kaç yüz buruşuğu<br />yaşanamayan kaç aşk<br />olası kaç heyecan<br />kaç eksik ürperti<br />hiç saramayacak kaç beden<br />bir<br />taş<br />oynuyor<br />yerinden<br />bir adam güç bela öpebiliyor sevgilisini<br />bir saz kırılıyor<br />bir civan uçuruma salıyor ağırlığını<br />bir köprü uçuyor bakmaktan<br />ellerim yanıyor kâğıtta<br />ellerime ağustos yağıyor durmadan<br />en çok baharları ağlıyorum<br />bir yanardağın batısında<br /><br /><br />vııı<br /><br />beklemek zamanı çoğaltır Tamara!<br />belki bir deprem, hadi bir deprem<br />taşırır yoksul denizleri<br /><br />ilk kurşun.<br />ilk sağım..<br />ilk ağızsütü...<br /><br />dışarda fırtına var:<br />bütün pencereleri açın!<br /><br />ve kederli bir yüze kapanır kapı<br />tanrı kadar mağrur kadınlar bekler<br />köylerde, şehirlerde acır yalnızlık<br />başkasının ölümü: tek gerçek felaket!<br />sapsarı bir endişeyle sokaklara çıkılır:<br /><br />Agit vurulmuş.<br />Agit vurulmuş..<br />Agit vurulmuş... ah, heval!<br /><br />hiçbir romana sığmayacak<br />hiçbir yüzyıla hasretimiz<br />alnımdan kırgın sloganlarla bir şehir geçer her gün<br />bültenler kelle başı söz eder öldüğümüz ülkeden<br /><br /><br />ıx<br /><br />soğuk olur anneciğim.. soğuktur beklemek<br />soğuktur kör umut biriktirmek sağır beyinlerde<br />yeni yükünü yıkmaya benzemez<br />ama en az senden eksilen kanlar kadar kutsal<br />ve yardan, yarenden yoksun, öylece,<br />birbaşına, sebepli bir intihar<br />sebepli bir koyveriş kendini, arkadan geleceklere..<br />yani anneciğim soğuk olur dizinden uzak her yer<br />ölüler.. ölümler artar ömründe<br />kaygıyla bültenleri izlersin.. soğuktur bahar gelmez<br />soğuktur, ihanet artar.. soğuktur, iftira..<br />ve ben cüzamlı bir yolcuyumdur kimsenin konuk etmediği<br />düşümde bir sevda bulurum, adı: Tamara!<br />uzar, uzar sesim sessizlikte, bıkkınlığında sessizliğin<br />derken yarına inanmaya başlar birileri<br />düşlerinde umut bulur<br />saçlarında bölünmüş bir şefkatin sımsıcak izi<br />dudaklarında kaçak tütün tebessümü<br />ve tokalaşmaları sertçedir, samimidir<br />kendi renginde akar Kızılırmak<br />Dicle kendi dilinde çalkanır<br />ansızın hatırlanmış bir şey gibi<br /><br /><br />x<br /><br />a a h, Tamara!<br />niye mi tutuyorum ellerini<br />niye mi dönüyorum köklerime<br />sen ki birden çok, çoktan fazla<br />ve kelimenin birkaç anlamıyla dişi<br />ve ben tutuşmalıyım Tamara<br />bir aşk da mutlu bitsin!<br /><br /><br />xı<br /><br /><br />Ayışığı Sonatı’nı çaldığımız akşam..<br />tabanlarım ağrıyor<br />bıyıklarım gürültüyle uzuyor<br />hışmımdan korkuyorum Tamara!<br />bir namlu ucundaki darağacında<br />tepinir, tepinir kesilmiş bir kuş gibi içim<br />bıraksalar sulardım, dallarına çıkardım yeşilken<br />şimdi savaşçılık oynar içimdeki çocuk<br />artık hep ebe değil<br />ve oyunlarına almıyor Beko’yu..<br /><br />korkarak<br />üşenerek büyüyen Feyzo’yu vurmuşlar!<br />ensesine ölüm sıkılmış, iki el!<br /><br />Feyzo vuruldu.<br />Feyzo vuruldu..<br />Feyzo vuruldu... a a h, heval!<br /><br />yaşam ve ölüm<br />iki hasım şimdi<br />iki şüpheli şahıs<br />her an biriyim, Tamara<br />her an ikisi.</strong><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28354492-114997320762469664?l=cagdasturksiiri.blogspot.com' alt='' /></div>http://cagdasturksiiri.blogspot.com/2006/06/ah-tamara-selim-temo.htmlnoreply@blogger.com (edebiyat)0tag:blogger.com,1999:blog-28354492.post-114997274666816144Sat, 10 Jun 2006 20:51:00 +00002006-06-10T13:52:26.850-07:00<strong><span style="color:#999999;">hırka küs<br /><br /><br />1<br /><br />burdayım; yüzüme kırbaçlanan dünyanın<br />bana büküldüğü yerde. kinini büyüten<br />ısrarın yüzü yok, cevaplar perde, örtmüyor<br />dilimi karşılık bulduğum sorular. sesimi<br />düşürüyor hıncım, zahid kırgın, sultan kimin<br />kalbinde, bir aynaya dökülüyorum, tutmuyor<br />sır'ım.. ne yapsam herkes yanlış kederde.<br /><br /><br />2<br /><br />burdayım: cevabın soruyu incittiği yerde.<br />geceye mürekkep bir aynaya sürçüyor<br />ismim, kibirsiz taylar dolaşıyor kanımda.<br />eğri söze susar oldum nasılsa, nasılsa kanserli<br />dilim. fikrim fiilini çekiyor, ne inkâr be küfür,<br />vakti geçmiş sefilim.. inandım ki ben, her<br />kandile gizli yanmış fitilim.<br /><br /><br />3<br /><br />burdayım: sabrımın o teb'ayla sınandığı,<br />ricalin kem sözünü bıraktığı yerde.<br />katediyorum baştan başa yeniden geçtiğim<br />yerleri. kahredici bir dille tutunuyor bana<br />sûr'um. susuyorum, kavmimin incinen gözüyle<br />bakıyorum burçlardan çöle. kaab uzak, hırka<br />küs.. hüseyin ki artık kalbimizde süs!<br /><br />Metin Kaygalak</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28354492-114997274666816144?l=cagdasturksiiri.blogspot.com' alt='' /></div>http://cagdasturksiiri.blogspot.com/2006/06/hrka-ksmetin-kaygalak.htmlnoreply@blogger.com (edebiyat)0tag:blogger.com,1999:blog-28354492.post-114885355440666808Sun, 28 May 2006 21:58:00 +00002006-05-28T14:59:14.406-07:00<span style="font-family:courier new;color:#999999;"><strong>...<br /><br />Nilgün Marmara<br /><br />Sonra buradan giderdim bir hiç için,<br />nasıl hiç nedensiz dökülüp de yollara vardımsa<br />şu doğa kucağına ve birden buralı doğumlu,<br />buralı yaşamışlı nasıl duyabildiysem ben-imi,<br />öyle kolayca bir başka belde de kabullenebilir beni<br />ve hep bulurum yeni güneşler yeni dağlar yeni denizler<br />yeni sevi titreşimleri, hiç yardımsız.<br />Düşüneceğim bu buluntuların ne kadar sonsuz olacağından<br />başka hiçbir şey ve yaşamın tüm kolaylığı içindeki<br />erişilmez gizem ve güçlük...<br />- Bir kelebeğin insanlara çok doğal görünmesine karşın,<br />doğanın onu o denli uyumlu yaratabilmek için belki de<br />düşlenemeyecek nicelikte zorlukları göğüslemişliği.<br />Bu çok hızlı bir müzik ritmi benzeri, beynimi kazacaktır,<br />ya da bir ılık rüzgâr gibi okşayıcı olacaktır benim için.<br />Korkunç kokular saçan, renk cümbüşü içinde,<br />çekiciliği kavranamaz çiçekliyolların,<br />sürekli kuşkucu yolcusu kimliğinde belirlenemez miyim?<br />İncecik tahtalar üstünde neredeyse denizin üstünde,<br />ortasında yürüyormuş duygusu yaratan iskelelerin,<br />ayakları kaydırma olasılığı için korkarak,<br />geceleri sakınımlı adımlar sıralayan bir deniz gecesi<br />ya da gece denizi tutkunu olarak sürüklenemez miyim?<br /><br /><br />Hep yürüyen biri olmak istenmez,<br />yürümek sürekli izlenimdir, duraklamak ve düşünceyi<br />beklemektir yolun varlık kanıtı. Dural bir yol isterim,<br />öyle bir yer ki hem yürüyüş duyumunu yaşatacak hem de duruk.<br />Orada, motorları geçen işleyişiyle beynimin, yalanlar,<br />gerçekler, düşsellik, geçmiş, olacaklar, tüm olasılıklar,<br />göksellik, yersellik, erlik, dişilik, hünsalık, görülenler,<br />görülemeyenler, yaşadıklarını sananlar,<br />hiç yaşamayacaklarını sezenler, göreceli tutuncalar bularak<br />onlara sarılıp ana memelerini bırakmak istemeyenler örneği<br />yaşamlarını sürdürmekte bekinenler, ışıklı hayatlar,<br />karanlıklara gizlenenler, seçmeler, vazgeçmeler, değişimler,<br />tanrılılar, tanrısızlar, yakaranlar, ilençleyenler,<br />yeni canlar yaratmak için çırpınanlar, yarattıktan sonra<br />pişmanlıkla yananlar, bu olayı unutmuş olanlar, kendilerini<br />bile sürükleme gücünden yoksun insana dönüşebilecekleri<br />daha tohumken yokedenler, çılgınca arzulayanlar,<br />arzularını gizleme zorunluluğu duyanlar,<br />taşıdıkları gizil güçten habersiz olanlar,<br />en yüce sevgileri düşleyenler, sevgi sözcüğünü silenler,<br />yine yazanlar, yazgı diye ölümü bekleyenler,<br />yaşamlarının son bulacağına başkaldıranlar, elleri ve gözleri<br />göğe çevrili o en büyüğün ellerini tutacağını ve<br />göz kapaklarını okşayacağını umanlar-üzerine,<br />üzerinde sonsuz düşün gidiş gelişleriyle kıvranabilirim...<br /><br /><br /><br /><br /><br />Kasım, 1979<br />İstanbul<br /></strong></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28354492-114885355440666808?l=cagdasturksiiri.blogspot.com' alt='' /></div>http://cagdasturksiiri.blogspot.com/2006/05/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (edebiyat)7tag:blogger.com,1999:blog-28354492.post-114842445353352368Tue, 23 May 2006 22:47:00 +00002006-05-23T15:47:33.533-07:00<strong><span style="color:#999999;">güllerin bedeninden dikenlerini teker teker koparırsan<br />dikenleri kopardığın yerler teker teker kanar<br /><br />dikenleri kopardığın yerleri bir bahar filân sanırsan<br />Kürdistan'da ve Muş-Tatvan yolunda bir yer kanar<br /><br />Muş - Tatvan yolunda güllere ve devlete inanırsan<br />eşkıyalar kanar kötü donatımlı askerler kanar<br /><br />sen bir yaz güzelisin, yaprakların ekşi, suda yıkanırsan<br />portakal incinir, tütün utanır, incirler kanar<br /><br />bir yolda el ele gideriz, o yolda bir gün usanırsan<br />padişahlar ve Muşlar kanar, darülbedayiler kanar<br /><br />Muş - Tatvan yolunda bir gün senin akşamın ne ki<br />orada her zaman otlar otlar ergenlikler kanar<br /><br />el ele gittiğimiz bir yolda sen gitgide büyürsen<br />benim içimde çok beklemiş, çok eski bir yer kanar</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28354492-114842445353352368?l=cagdasturksiiri.blogspot.com' alt='' /></div>http://cagdasturksiiri.blogspot.com/2006/05/yoku-yola-turgut-uyar_23.htmlnoreply@blogger.com (edebiyat)0tag:blogger.com,1999:blog-28354492.post-114842423329365263Tue, 23 May 2006 22:43:00 +00002006-05-23T15:43:53.293-07:00<strong><span style="color:#999999;">Ben dünyaya bir idare lambası altında geldim<br />Yeryüzü Birinci Dünya Harbi'ni yaşıyordu<br />Başımın üstünde mendil boyunda bulutlar vardı<br /><br />Yunan Harbi'nde yanan şehirlerimizi bir dağdan seyrettim<br />O çadır çadır insanları askerleri esirleri<br />Arkalarında bir gömlekle kaçan halkımızı<br />İlk topu ilk tayyareyi gördüm<br />Anam kardeşim ve ben ayaktaydık<br />Kapanık dükkânlarıyla çarşılarımıza yağmur yağıyordu<br /><br />Her sınıf insanıyla şehrim dağlara taşınmıştı<br /><br />O yangından nehirlerimiz dağlarımız ve çeşmelerimiz kurtuldular<br /><br />Yanmış ve yakılmış şehrimize bir akşamüzeri askerlerimiz girdi<br />Kursaklarında bir parça ekmekle insanlar ayaktaydı<br />O gün dünyayı ve insanları tanıdım<br />O gün ayağımın dibindeki şehirden ağlamayı öğrendim</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28354492-114842423329365263?l=cagdasturksiiri.blogspot.com' alt='' /></div>http://cagdasturksiiri.blogspot.com/2006/05/1919-ilhan-berk.htmlnoreply@blogger.com (edebiyat)0tag:blogger.com,1999:blog-28354492.post-114842417273067190Tue, 23 May 2006 22:42:00 +00002006-05-23T15:42:52.746-07:00<strong><span style="color:#999999;">ölü bir yılan gibi yatıyordu aramızda<br />yorgun, kirli ve umutsuz geçmişim<br />oysa bilmediğin bir şey vardı sevgilim<br />Ben sende bütün aşklarımı temize çektim<br /><br />imrendiğin, öfkelendiğin<br />kızdığın ya da kıskandığın diyelim<br />yani yaşamışlık sandığın<br />Geçmişim<br />dile dökülmeyenin tenhalığında<br />kaçırılan bakışlarda<br />gündeliğin başıboş ayrıntılarında<br />zaman zaman geri tepip duruyordu. Ve elbet üzerinde durulmuyordu.<br />Sense kendini hala hayatımdaki herhangi biri sanıyordun, biraz daha<br />fazla sevdiğim, biraz daha önem verdiğim.<br /><br />Başlangıçta doğruydu belki. Sıradan bir serüven, ratsgele bir ilişki<br />gibi başlayıp, gün günden hayatıma yayılan, büyüyüp kök salan ,<br />benliğimi kavrayıp, varlığımı ele geçiren bir aşka bedellendin.<br />Ve hala bilmiyordun sevgilim<br />Ben sende bütün aşklarımı temize çektim<br />Anladığındaysa yapacak tek şey kalmıştı sana<br />Bütün kazananlar gibi<br />Terk ettin<br /><br /><br />Yaz başıydı gittiğinde. Ardından, senin için üç lirik parça<br />yazmaya karar vermiştim. Kimsesiz bir yazdı. Yoktun. Kimsesizdim.<br />Çıkılmış bir yolun ilk durağında bir mevsim bekledim durdum.<br />Çünkü ben aşkın bütün çağlarından geliyordum.<br /><br /><br />Sanırım lirik sözcüğü en çok yüzüne yakışıyordu<br />yüzündeki kuşkun kedere, gür kirpiklerinin altından<br />kısık lambalar gibi ışıyan gözlerine<br />çerçevesine sığmayan<br />munis, sokulgan, hüzünlü resimlerine<br />lirik sözcüğü en çok yüzüne yakışıyordu<br /><br /><br />Yaz başıydı gittiğinde. Sersemletici bir rüzgar gibi geçmişti<br />Mayıs. Seni bir şiire düşündükçe kanat gibi, tüy gibi, dokunmak gibi<br />uçucu ve yumuşak şeyler geliyordu aklıma. Önceki şiirlerimde hiç kullanmadığım bu sözcük usulca düşüyordu bir kağıt aklığına, belki de<br />ilk kez giriyordu yazdıklarıma, hayatıma.<br />Yaz başıydı gittiğinde. Bir aşkın ilk günleriydi daha. Aşk mıydı,<br />değil miydi? Bunu o günler kim bilebilirdi? "Eylül'de aynı yerde ve<br />aynı insan olmamı isteyen" notunu buldum kapımda. Altına saat: 16.00<br />diye yazmıştın, ve saat 16.04'tü onu bulduğumda.<br /><br />Daha o gün anlamalıydım bu ilişkinin yazgısını<br />Takvim tutmazlığını<br />Aramızda bir düşman gibi duran<br />Zaman'ı<br />Daha o gün anlamalıydım<br />Benim sana erken<br />Senin bana geç kaldığını<br /><br /><br />Gittin. Koca bir yaz girdi aramıza. Yaz ve getirdikleri.<br />Döndüğünde eksik, noksan bir şeyler başlamıştı. Sanki yaz, birbirimizi görmediğimiz o üç ay, alıp götürmüştü bir şeyleri hayatımızdan, olmamıştı, eksik<br />kalmıştı.<br />Kırılmış bir şeyi onarır gibi başladık yarım kalmış<br />arkadaşlığımıza. Adımlarımız tutuk, yüreğimiz çekingen, körler gibi tutunuyor, dilsizler gibi bakışıyorduk.<br />Sanki ufacık birşey olsa birbirimizden kaçacaktık.<br /><br />Fotoromansız, trüksüz, hilesiz, klişesiz bir beraberlikti bizimki.<br />Zamanla gözlerimiz açıldı, dilimiz çözüldü güvenle ilerledik birbirimize.<br /><br />Gittin.şimdi bir mevsim değil, koca bir hayat girdi aramıza. Biliyorum ne sen dönebilirsin artık, ne de ben kapıyı açabilirim sana.<br /><br /><br />Şimdi biz neyiz biliyor musun?<br />Akıp giden zamana göz kırpan yorgun yıldızlar gibiyiz.<br />Birbirine uzanamayan<br />Boşlukta iki yalnız yıldız gibi<br />Acı çekiyor ve kendimize gömülüyoruz<br />Bir zaman sonra batık bir aşktan geriye kalan iki enkaz olacağız yalnızca<br />Kendi denizlerimizde sessiz sedasız boğulacağız<br />Ne kalacak bizden?<br />bir mektup, bir kart, birkaç satır ve benim su kırık dökük şiirim<br />Sessizce alacak yerini nesnelerin dünyasında<br />Ne kalacak geriye savrulmuş günlerimizden<br />Bizden diyorum, ikimizden<br />Ne kalacak?<br /><br />Şimdi biz neyiz biliyor musun?<br />Yıkıntılar arasında yakınlarını arayan öksüz savaş çocukları<br />gibiyiz. Umut ve korkunun hiçbir anlam taşımadığı bir dünyada bir<br />şey bulduğunda neyi, ne yapacağını bilemeyen çocuklar gibi.<br />Artık hiçbir duygusunu anlamayan çocuklar gibi<br />Ve elbet biz de bu aşkla büyüyecek<br />Her şeyi bir başka aşka erteleyeceğiz<br /><br />kış başlıyor sevgilim<br />hoşnutsuzluğumun kışı başlıyor<br />bir yaz daha geçti hiçbir şey anlamadan<br />oysa yapacak ne çok şey vardı<br />ve ne kadar az zaman<br />kış başlıyor sevgilim<br />iyi bak kendine<br />gözlerindeki usul şefkati<br />teslim etme kimseye, hiçbir şeye<br />upuzun bir kış başlıyor sevgilim<br />ayrılığımızın kışı başlıyor<br />Giriyoruz kara ve soğuk bir mevsime.<br /><br /><br />Kitaplara sarılmak, dostlarla konuşmak, yazıya oturup sonu<br />gelmeyen cümleler kurmak, camdan dışarı bakıp puslu şarkılar mırıldanmak...<br /><br />Böyle zamanlarda her şey birbirinin yerini alır<br />çünkü her şey bir o kadar anlamsızdır<br />içinizdeki ıssızlığı doldurmaz hiçbir oyun<br />para etmez kendinizi avutmak için bulduğunuz numaralar<br />Bir aşkı yaşatan ayrıntıları nereye saklayacağınızı bilemezsiniz<br />çıplak bir yara gibi sızlar paylaştığınız anlar, eşyalar<br />gözünüzün önünde durur birlikte yarattığınız alışkanlıklar<br />korkarsınız sözcüklerden, sessizlikten de; bakamazsınız aynalara,<br />çağrışımlarla ödeşemezsiniz<br />dışarıda hayat düşmandır size<br />içeride odalara sığamazken siz, kendiniz<br />Bir ayrılığın ilk günleridir daha<br />Her şey asılı kalmıştır bitkisel bir yalnızlıkla<br /><br />Gün boyu hiçbir şey yapmadan oturup<br />kulak verdiğiniz saatin tiktakları<br />kaplar tekin olmayan göğünüzü<br />geçici bir dinginlik, düzmece bir erinç<br />suyu boşalmış bir havuz, fişten çekilmiş bir alet kadar tehlikesiz<br />bakınıp dururken duvarlara<br />boş bir çuval gibi, çalmayan bir org gibi, plastik bir çiçek, unutulmuş bir oyuncak, eski bir çerçeve gibi, hani, unutsam eşyanın gürültüsünü, nesnelerin dünyasında kendime bir yer bulsam, dediğimiz zamanlar gibi<br />kendimizin içinden yeni bir kendimiz çıkarmaya zorlandığımız anlar<br />gibi<br />yeni bir iklime, yeni bir kente, bir tutukluluk haline, bir trafik<br />kazasına, başımıza gelmiş bir felakete, işkenceye çekilmeye, ameliyata<br />alınmaya<br />kendimizi hazırlar gibi<br />yani dayanmak ve katlanmak için silkelerken bütün benliğimizi<br />ama öyle sessiz baktığımız duvarlar gibi olmaya çalışırken,<br />ve kazanmış görünürken derinliğimizi<br />Ne zaman ki, yeniden canlanır bağışlamasız belleğimizde<br />bir anın, yalnızca bir anın bütün bir hayatı kapladığı anlar<br />o tiktaklar kadar önemsiz kalır şimdi<br />hayatımıza verdiğimiz bütün anlamlar<br /><br /><br />denemeseniz de, bilirsiniz<br />hiç yakın olmamışsınızdır intihara bu kadar<br /><br /><br />Bana Zamandan söz ediyorlar<br />Gelip size Zamandan söz ederler<br />Yaraları nasıl sardığından, ya da her şeye nasıl iyi geldiğinden. Zamanla ilgili bütün atasözleri gündeme gelir yeniden. Hepsini bilirsiniz zaten, bir ise yaramadığını bildiğiniz gibi. Dahası onlar da bilirler. Ama yine de güç verir bazı sözler, sözcükler,<br />öyle düşünürler.<br />Bittiğine kendini inandırmak, ayrılığın gerçeğine katlanmak, sırtınızdaki hançeri çıkartmak, yüreğinizin unuttuğunuz yerleriyle yeniden<br />karşılaşmak kolay değildir elbet. Kolay değildir bunlarla baş etmek,<br />uğruna içinizi öldürmek. Zaman alır.<br />Zaman<br />Alır sizden bunların yükünü<br />O boşluk dolar elbet, yaralar kabuk bağlar, sızılar diner, acılar<br />dibe çöker. Hayatta sevinilecek şeyler yeniden fark edilir. Bir<br />yerlerden<br />bulunup yeni mutluluklar edinilir.<br />O boşluk doldu sanırsınız<br />Oysa o boşluğu dolduran eksilmenizdir<br /><br />gün gelir bir gün<br />başka bir mevsim, başka bir takvim, başka bir ilişkide<br />o eski ağrı<br />ansızın geri teper.<br />Dilerim geri teper. Yoksa gerçekten<br />Bitmişsinizdir.<br /><br />Zamanla yerleşir yaşadıkların, yeniden konumlanır, çoğalır, anlamları<br />önemi kavranır. Bir zamanlar anlamadan yaşadığın şey, çok sonra değerini<br />kazanır. Yokluğu derin ve sürekli bir sızı halini alır.<br /><br />Oysa yapacak hiçbir şey kalmamıştır artık<br />Mutluluk geçip gitmiştir yanınızdan<br />Herşeye iyi gelen Zaman sizi kanatır<br /><br /><br />ölmüş saadeti karşılaştır yaşayan mutsuzlukla<br />günlerin dökümünü yap<br />benim senden, senin benden habersiz alıp verdiklerini<br />kim bilebilir ikimizden başka?<br />sözcüklerin ve sessizliklerin yeri iyi ayarlanmış<br />bir ilişkiyi, duyguların birliğini, bir aşkı beraberlik haline getiren<br />kendiliğindenliği<br />yani günlerimiz aydınlıkken kaçırdığımız her şeyi<br />bir düşün<br />emek ve aşkla güzelleştirilmiş bir dünya<br />şimdi ağır ağır batıyor ve yokluğa karışıyor orada<br />ölmüş saadeti karşılaştır yaşayan mutsuzlukla<br />Bunlar da bir ise yaramadıysa<br />Demek yangında kurtarılacak hiçbir şey kalmamış aramızda<br /><br /><br />Bu şiire başladığımda nerde,<br />şimdi nerdeyim?<br />solgun yollardan geçtim. Bakışımlı mevsimlerden<br />ikindi yağmurlarını bekleyen<br />yaz sonu hüzünlerinden<br />gün günden puslu pencerelere benzeyen gözlerim<br />geçti her çağın bitki örtüsünden<br />oysa şimdi içimin yıkanmış taşlığından<br />bakarken dünyaya<br />yangınlarda bayındır kentler gibiyim:<br />çiçek adlarını ezberlemekten geldim<br />eski şarkıları, sarhoşların ve suçluların<br />unuttuklarını hatırlamaktan<br />uzak uzak yolları tarif etmekten<br />haydutluktan ve melankoliden<br />giderken ya da dönerken atlanan eşiklerden<br />Duyarlığın gece mekteplerinden geldim<br />Bütünlemeli çocuklarla geçti<br />gençliğimin rüzgara verdiğim yılları<br />dokunmaların ve içdökmelerin vaktinden geldim.<br /><br />Bu şiire başladığımda nerde,<br />şimdi nerdeyim?<br />yaram vardı. bir de sözcükler<br />sonra vaat edilmiş topraklar gibi<br />sayfalar ve günler<br />ışık istiyordu yalnızlığım<br />Kötülükler imparatorluğunda bir tek şiir yazmayı biliyordum<br />İlerledikçe... Kaybolup gittin bu şiirin derinliklerinde<br />Aşk ve Acı usul usul eriyen bir kandil gibi söndü<br />daha şiir bitmeden. Karardı dizeler.<br />Aşk... Bitti. Soldu şiir.<br />Büyük bir şaşkınlık kaldı o fırtınalı günlerden<br /><br /><br />Daha önce de başka şiirlerde konaklamıştım<br />Ağır sınavlar vermiştim değişen ruh iklimlerinde<br />Aşk yalnız bir operadır, biliyordum: Operada bir gece<br />uyudum, hiç uyanmadım.<br />barbarların seyrettiği trapezlerden geçtim<br />her adımda boynumdan bir fular düşüyordu<br />el kadar gökyüzü mendil kadar ufuk<br />birlikte çıkılan yolların yazgısıdır:<br />eksiliyorduk<br />mataramda tuzlu suyla, oteller kentinden geldim<br />her otelde biraz eksilip, biraz artarak<br />yani çoğalarak<br />tahvil ve senetlerini intiharla değiştirenlerin<br />birahaneler ve bankalar üzerine kurulu hayatlarında<br />ağır ve acı tanıklıklardan<br />geçerek geldim. Terli ve kirliydim.<br />Sonra tımarhanelerde tımar edilen ruhum<br />maskeler ve çiçekler biriktiriyordu<br />linç edilerek öldürülenlerin hayat hikayelerini de...<br />korsan yazıları, kara şiirleri, gizli kitapları<br />ve açık hayatları seviyordu.<br />Buraya gelirken<br />uzun uzak yollar için her menzilde at değiştirdim<br />atlarla birlikte terledim yolları ve geceleri<br />ödünç almadım hiç kimseden hiçbir şeyi<br />çıplak ve sahici yaşayıp çıplak ve sahici ölmek için<br />panayır yerleri... panayır yerleri...<br />ölü kelebekler... ölü kelebekler...<br />sonra dünyanın bütün sinemalarında bütün filmleri seyrettim.<br />Adım onların adının yanına yazılmasın diye<br />acı çekecek yerlerimi yok etmeden<br />acıyla baş etmeyi öğrendim.<br />Yoksa bu kadar konuşabilir miydim?<br /><br />ipek yollarında kuzey yıldızı<br />aşkın kuzey yıldızı<br />sanırsın durduğun yerde<br />ya da yol üstündedir<br />oysa çocukluktan kalma gökyüzünde hileli zar<br />ölü yanardağlar, ölü yıldızlar<br />ve toy yaşın bilmediği hesap: ışık hızı<br /><br />AŞKIN BİR YOLU VARDIR<br />HER YAŞTA BAŞKA TÜRLÜ GEÇİLEN<br />AŞKIN BİR YOLU VARDIR<br />HER YAŞTA BİRAZ GEÇİKİLEN<br />gökyüzünde yalnız bir yıldız arar gözler<br />gözlerim<br />aşkın kuzey yıldızıdır bu<br />yazları daha iyi görülen<br />Ben, öteki, bir diğeri ona doğru ilerler<br />ilerlerim<br />zamanla anlarsın bu bir yanılsama<br />ölü şairlerin imgelerinden kalma<br />Sen de değilsin. O da değil<br />Kuzey yıldızı daha uzakta<br />yeniden yollara düşerler<br />düşerim<br />bir şiir yaşatır her şeyi yaşamın anlamı solduğunda<br />ben yoluma devam ederim. Bitmemiş bir şiirin ortasında<br />Darmadağınık imgeler, sözcükler ve kafiyeler<br />yaşamsa yerli yerinde<br />yerli yerinde her şey<br /><br />şimdi her şey doludizgin ve çoğul<br />şimdi her şey kesintisiz ve sürekli bir devrim gibi<br />şimdi her şey yeniden<br />yüreğim, o eski aşk kalesi<br />yepyeni bir mazi yarattı sözüklerin gücünden<br /><br /><br />Dönüp ardıma bakıyorum<br />Yoksun sen<br />Ey sanat! Her şeyi hayata dönüştüren</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28354492-114842417273067190?l=cagdasturksiiri.blogspot.com' alt='' /></div>http://cagdasturksiiri.blogspot.com/2006/05/yalnz-bir-opera-murathan-mungan.htmlnoreply@blogger.com (edebiyat)0tag:blogger.com,1999:blog-28354492.post-114840752573010057Tue, 23 May 2006 18:03:00 +00002006-05-23T11:05:25.730-07:00<strong><span style="color:#999999;">1.Gazetelerde ak kara bir resmi otuz yıllık. Arkasında mülki taksimatlı bir harita.<br />Komiserin odasında ağırlanırmış.<br /><br />2.Ve imparatoriçeliğinde bir vesikalık. Tombalacı Ceylan renkli çekmiş.<br />Delikleri balmumuyla örterler.<br /><br />3.Gönderilen çelenklerde 'Geçilmez' yazılmıştı soyağacı. Küçük harflerle de<br />'fuhşun anısına'.<br /><br />4.Çanakkaleli Melâhat'ın törenine polis bandosu da katılmıştır.<br /><br />Ece AYHAN<br /></span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28354492-114840752573010057?l=cagdasturksiiri.blogspot.com' alt='' /></div>http://cagdasturksiiri.blogspot.com/2006/05/melhat-geilmez.htmlnoreply@blogger.com (edebiyat)0tag:blogger.com,1999:blog-28354492.post-114840738414040365Tue, 23 May 2006 18:02:00 +00002006-05-23T11:03:04.143-07:00<strong><span style="color:#999999;">1.Şiirimiz karadır abiler<br /><br />Kendi kendine çalan bir davul zurna<br />Sesini duyunca kendi kendine güreşmeye başlayan<br />Taşınır mal helalarında kara kamunun<br />Şeye dar pantolonlu kostak delikanlıların şiiridir<br /><br />Aşk örgütlenmektir bir düşünün abiler<br /><br />2.Şiirimiz her işi yapar abiler<br /><br />Valde Atik'te Eski Şair Çıkmazı'nda oturur<br />Saçları bir sözle örülür bir sözle çözülür<br />Kötü caddeye düşmüş bir tazenin yakın mezarlıkta<br />Saatlerini çıkarmış yedi dala gerilmesinin şiiridir<br /><br />Dirim kısa ölüm uzundur cehennette herhal abiler<br /><br />3.Şiirimiz gül kurutur abiler<br /><br />Dönüşmeye başlamış Beşiktaşlı kuşçu bir babanın<br />Taşınmaz kum taşır mavnalarla Karabiga'ya kaçan<br />Gamze şeyli pek hoş benli son oğlunu<br />Suriye hamamında sabuna boğmasının şiiridir<br /><br />Oğullar oğulluktan sessizce çekilmesini bilmelidir abiler<br /><br />4.Şiirimiz erkek emzirir abiler<br /><br />İlerde kim bilir göz okullarına gitmek ister<br />Yanık karamelalar satar aşağısı kesik kör bir çocuğun<br />Kinleri henüz tüfek biçimini bulamamış olmakla<br />Tabanlarına tükürerek atış yapmasının şiiridir<br /><br />Böylesi haftalık resimler görür ve bacaklanır abiler<br /><br />5.Şiirimiz mor külhanidir abiler<br /><br />Topağacından aparthanlarda odası bulunamaz<br />Yarısı silinmiş bir ejderhanın düzüşüm üzre eylemde<br />Kiralık bir kentin giriş kapılarına kara kireçle<br />Şairlerin ümüğüne çökerken işaretlenmesinin şiiridir.<br /><br />Ayıptır söylemesi vakitsiz Üsküdarlıyız abiler<br /><br /><br />6.Şiirimiz kentten içeridir abiler<br /><br />Takvimler değiştirilirken bir gün yitirilir<br />Bir kent ölümünün denizine kayar dragomanlarıyla<br /><br />Düzayak çivit badanalı bir kent nasıl kurulur abiler?<br /><br /><br />Ece AYHAN<br /></span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28354492-114840738414040365?l=cagdasturksiiri.blogspot.com' alt='' /></div>http://cagdasturksiiri.blogspot.com/2006/05/mor-klhani.htmlnoreply@blogger.com (edebiyat)0tag:blogger.com,1999:blog-28354492.post-114840669131259368Tue, 23 May 2006 17:50:00 +00002006-05-23T10:51:31.316-07:00<strong><span style="color:#999999;">Cahit Koytak'ın Şiiri<br /><br /><br />Aşağıda okuyacağınız Harranlı Müneccim, dostu olmakla övündüğüm, çağdaş Türk şiirinin büyük ustası Cahit Koytak’ın bugüne kadar hiçbir yerde yayınlanmamış bir şiiri. Harranlı Müneccim’i Medyakronik okuyucularıyla paylaşmama izin verdiği için (de) Cahit Koytak’a minnettarım.<br />NABİ AVCI<br /><br />Harranlı Müneccim<br />Cahit Koytak<br /><br />sonunda yağmur yağacak,<br />hem öyle bir yağmur ki<br />yapılmayan işlerin,<br />ödenmeyen borçların,<br />tutulmayan sözlerin<br />mazereti olacak .<br />ve kefareti, uğruna bir tazenin<br />kalkıp yollara düşmeyi<br />ve kaderle güreşmeyi bu yaşta<br />göze alamamanın ...<br /><br />öyle bir yağmur ki, aylarca<br />belki yıllarca yağacak;<br />senatoyu su basacak,<br />sarayı, kiliseyi ...<br />ve patriğin külahını<br />snodun çamurlu tortuları üstünde<br />yüzdürecek kadar<br />yükselecek sular;<br />yağlı takkelerini yüzdürecek kadar<br />çerçöple birlikte,<br />kavgayı kızıştıran ruhanilerin;<br />ve takma başı üstündeki<br />takma perçemini<br />biçare imparatorun.<br /><br />elmas sertliğinde yağacak,<br />sabır inceliğinde...<br />ve yasaları eritecek yağmur,<br />töreleri - o yıkılmaz sanılan<br />kaleleri, kurumları falan...<br />yer gibi sağlam, gök gibi her yerde<br />diyerek şanını yücelttikleri<br />ama kanını emdikleri,<br />kökünü kemirdikleri<br />köhne devleti...<br /><br /><br />öyle bir yağmur ki...<br />allakbullak edecek piyasaları,<br />dinleri, sanatları, ülküleri;<br />maskaraların suratlarına sürdükleri<br />boyalı pudra gibi eritip akıtacak,<br />pudra şekeri gibi...<br />dilleri, üslupları, retorikleri.<br />ve siz ey, süslü seremonilerin,<br />sadakat gösterilerinin,<br />ödüllerin, nişanların altında<br />yamalı ciğerlerini,<br />tahta cambaz bacaklarını<br />gizlemeye çalışan<br />yeteneksiz saray şairleri!<br /><br />o yağmur yağınca,<br />o büyük yağmur,<br />teranelerinize can katmak için<br />cıvıltılarına kulak kabarttığınız,<br />tahsisat-ı mestureden ödenekli<br />ilham perileriniz,<br />ilham fareleriniz<br />yuvalarından dışarı vuracak,<br />halkın yatağının, yastığının altından,<br />gardıroplarından fahişelerin,<br />akla gelen her kuburdan,<br />hatta ayak yollarından muhaliflerin;<br />hem de leşlerinin kuyrukları<br />sizin burunlarınıza<br />dolanmış olarak!<br /><br /><br />o yağmur yağınca,<br />o büyük yağmur,<br />kemerli, revaklı hayalhanelerinde<br />arp çalan, neşide söyleyen,<br />iskambil falı açan<br />ve tatlı ürpermeleri içinde<br />ölümlü ihsasların<br />aşk oyunlarıyla oyalanan<br />zarif ruhlarını çürütecek rutubet<br />ve rakik vicdanlarını<br />suskun entellektüellerin.<br /><br />ve yıkayacak o büyük yağmur,<br />silip temizleyecek<br />noktasına, virgülüne kadar,<br />halkın belleğine balçıkla sıvadıkları<br />bulanık satırlarını,<br />görece lekelerini şöhretimin;<br />o göçebe serazen güzeliyle yaşanan<br />küçük, masum macerayla ilgili...<br /><br /><br />bunları ben söylüyorum;<br />en uzak yıldızlara,<br />ziclere, atlaslara bakarak...<br />ben, El Harizmi’nin gözde tilmizi,<br />-öyle olduğu için de<br />Bağdat’ta tutunamayan,<br />Roma’da anlaşılmayan,<br />ve Bizans’ta, elli yaşında<br />tam yıldızı parlayacakken<br />adı ikon kırıcıya<br />ve kart hovardaya çıkartılan-<br />ben, yıldızbilimci, şair,<br />Harranlı Leon:<br /><br />ben, matematikçi, mimar, ressam;<br />rum ateşinin mucidi;<br />hendesede hace-i hacegân;<br />yedi dilde konuşan,<br />üçünde yazan-bozan;<br />gizli ilimlerde,<br />bahusus maraz-ı kalpte<br />ve inkisar-ı aşk ve muhabbette uzman;<br />diline hâzık hekim,<br />eline mahir cerrah;<br />tarid-i cin ve sihir,<br />ilahiri ilahiri ilahir...<br /><br />medyakronik.com dan tam alıntı</span></strong><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28354492-114840669131259368?l=cagdasturksiiri.blogspot.com' alt='' /></div>http://cagdasturksiiri.blogspot.com/2006/05/cahit-koytakn-iiri.htmlnoreply@blogger.com (edebiyat)0tag:blogger.com,1999:blog-28354492.post-114827033899806892Mon, 22 May 2006 03:56:00 +00002006-05-23T12:24:24.516-07:00<span style="color:#999999;">dünyanın en çok Error! Bookmark not defined. satış yapan tezgahtarı<br /><br />dağların aşağısında oralarda güvendesindir<br />yapılmış ve yapılmasına yardım ettiğin tanrıların,<br />haksızlıkların ve bütün bunların yanında;<br />dünyanın en çok satış yapılan tezgahlarında<br /><br /><br />bazıları açıkgöz olamadılar ki onlar hayatta hiç<br />yer ayırtmamışlardı, buldukları yere oturdular,<br />emanet ve kocaman popolarıyla;<br />dünyanın en çok satış yapılan tezgahlarında<br /><br /><br />ambalajlardan kaçınan bir yanı gene de insanın vardır dersin<br />vardır onlardan,<br />yani insanlardan ve telefon tellerinden çok vardır;<br />dünyanın en çok satış yapılan tezgahlarında<br /><br /><br />lokmasına ve karısına sahip olamayanların<br />söylediklerini duyuramayanların, odaların hep köşelerine oturanların,<br />hayat ve dünya üzerine söyleyeceği bir çift söz yakında;<br />dünyanın en çok satış yapılan tezgahlarında<br /><br /><br />geldiğimizde dünya ayak kokuyordu<br />bütün sokaklar, rıhtımlar, kadınlar, düğünler,<br />kimsenin kimseyi duymadığı çalgılı lokantada;<br />kimse bilmiyordu, tezgahtarın ayakları peynir gibi kokuyordu</span><br /><br /><br />Enis AKIN<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28354492-114827033899806892?l=cagdasturksiiri.blogspot.com' alt='' /></div>http://cagdasturksiiri.blogspot.com/2006/05/dnyann-en-ok-error-bookmark-not.htmlnoreply@blogger.com (edebiyat)0tag:blogger.com,1999:blog-28354492.post-114799286143191742Thu, 18 May 2006 22:52:00 +00002006-05-21T21:02:23.020-07:00<blockquote><blockquote><blockquote><br /><strong><span style="color:#999999;">Sizin için tuttum beş gül getirdim Sevgili,<br />durup dururken beş kırmızı gül getirdim, kan.<br />Beş beyaz gül süt, beş sarı gül altın yaprak,<br />tuttum beş pembe gül getirdim Sevgili, tan.<br /><br />Başka bir el koparmış onları, benim elim<br />bunca korkak: Bir dikmeyi bilirim, bir de<br />dokunmayı: Tepeden tırnağa teniniz yangın<br />beldem, sizin için beş siyah gül parmaklarım.<br /><br />Kömür. Toprak, temas, sahi bir de ak<br />kâğıt, seçtiğim kelimelerin arasında nedense mağrur,<br />ilerlerim karda bıraktığım izler birer ağıt,<br />ayırdım dikenleri: Sizin için bu beş arı gül.<br /><br />Enis BATUR <blockquote></blockquote></span></strong></blockquote></blockquote></blockquote><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/28354492-114799286143191742?l=cagdasturksiiri.blogspot.com' alt='' /></div>http://cagdasturksiiri.blogspot.com/2006/05/be-gl.htmlnoreply@blogger.com (edebiyat)0