Korsan Edebiyat

[Ana Sayfa ] [Siir][ Antoloji ][Genc K ] [Makale] [Deneme] [Oyku] [Fotograf] [Felsefe] [Forum][Tiyatro] [Sanat ] [Haber ] [Sinema ] [Kitap ] [Muzik] [Ziyaretci Defteri]

....

Sunday, May 28, 2006EDİTÖRedebiyat | Bu şiiri arkadaşına gönder

...

Nilgün Marmara

Sonra buradan giderdim bir hiç için,
nasıl hiç nedensiz dökülüp de yollara vardımsa
şu doğa kucağına ve birden buralı doğumlu,
buralı yaşamışlı nasıl duyabildiysem ben-imi,
öyle kolayca bir başka belde de kabullenebilir beni
ve hep bulurum yeni güneşler yeni dağlar yeni denizler
yeni sevi titreşimleri, hiç yardımsız.
Düşüneceğim bu buluntuların ne kadar sonsuz olacağından
başka hiçbir şey ve yaşamın tüm kolaylığı içindeki
erişilmez gizem ve güçlük...
- Bir kelebeğin insanlara çok doğal görünmesine karşın,
doğanın onu o denli uyumlu yaratabilmek için belki de
düşlenemeyecek nicelikte zorlukları göğüslemişliği.
Bu çok hızlı bir müzik ritmi benzeri, beynimi kazacaktır,
ya da bir ılık rüzgâr gibi okşayıcı olacaktır benim için.
Korkunç kokular saçan, renk cümbüşü içinde,
çekiciliği kavranamaz çiçekliyolların,
sürekli kuşkucu yolcusu kimliğinde belirlenemez miyim?
İncecik tahtalar üstünde neredeyse denizin üstünde,
ortasında yürüyormuş duygusu yaratan iskelelerin,
ayakları kaydırma olasılığı için korkarak,
geceleri sakınımlı adımlar sıralayan bir deniz gecesi
ya da gece denizi tutkunu olarak sürüklenemez miyim?

Hep yürüyen biri olmak istenmez,
yürümek sürekli izlenimdir, duraklamak ve düşünceyi
beklemektir yolun varlık kanıtı. Dural bir yol isterim,
öyle bir yer ki hem yürüyüş duyumunu yaşatacak hem de duruk.
Orada, motorları geçen işleyişiyle beynimin, yalanlar,
gerçekler, düşsellik, geçmiş, olacaklar, tüm olasılıklar,
göksellik, yersellik, erlik, dişilik, hünsalık, görülenler,
görülemeyenler, yaşadıklarını sananlar,
hiç yaşamayacaklarını sezenler, göreceli tutuncalar bularak
onlara sarılıp ana memelerini bırakmak istemeyenler örneği
yaşamlarını sürdürmekte bekinenler, ışıklı hayatlar,
karanlıklara gizlenenler, seçmeler, vazgeçmeler, değişimler,
tanrılılar, tanrısızlar, yakaranlar, ilençleyenler,
yeni canlar yaratmak için çırpınanlar, yarattıktan sonra
pişmanlıkla yananlar, bu olayı unutmuş olanlar, kendilerini
bile sürükleme gücünden yoksun insana dönüşebilecekleri
daha tohumken yokedenler, çılgınca arzulayanlar,
arzularını gizleme zorunluluğu duyanlar,
taşıdıkları gizil güçten habersiz olanlar,
en yüce sevgileri düşleyenler, sevgi sözcüğünü silenler,
yine yazanlar, yazgı diye ölümü bekleyenler,
yaşamlarının son bulacağına başkaldıranlar, elleri ve gözleri
göğe çevrili o en büyüğün ellerini tutacağını ve
göz kapaklarını okşayacağını umanlar-üzerine,
üzerinde sonsuz düşün gidiş gelişleriyle kıvranabilirim...

Kasım, 1979
İstanbul